Category: Paravisie

Vrede, zo oud als de mensheid?

Paravisie column Februari 2023

Over oorlog wordt vaak gezegd dat het zo oud is als de mensheid. Het is tenslotte altijd al zo dat stammen, volkeren en naties de strijd met elkaar aangaan. De Egyptenaren voerden vijfduizend jaar geleden al oorlog, net als de Soemeriërs en de oude Chinezen dat deden. Als je tenminste de geschiedenis volgt zoals wij die op school hebben geleerd. Maar wat nu als die geschiedenis niet helemaal klopt? 

Volgens de geschiedenisboeken is de mens zo’n tweehonderdduizend jaar jager-verzamelaar geweest, om zo’n tienduizend jaar geleden ineens, uit het niets, aan landbouw en veeteelt te beginnen. Vervolgens ontstonden er zo rond zesduizend voor Christus plotseling geavanceerde steden in Soemerië (Irak) en Egypte. Die steden kenden infrastructuur, watervoorzieningen, taal, schrift en tempels. Er woonden misschien wel tachtigduizend mensen bij elkaar en de samenleving en religie was georganiseerd en gestructureerd. Als je dit zo leest, voel je wel waar ik met dit artikel naartoe wil. Hoe groot is de kans dat er achtduizend jaar geleden ineens volledige beschavingen op het wereldtoneel verschenen? Precies, die kans is heel klein. Veel logischer is het om als uitgangspunt te nemen dat er al veel langer beschaving is dan gedacht wordt en dat die beschavingen door onder andere de grote overstroming van de aarde twaalfduizend jaar geleden werd weggevaagd. De mensen die leefden in Soemerische en Egyptische steden waren misschien wel de overlevenden van die ramp. Heel lang was dit een complottheorie, totdat vrij recent een aantal archeologische ontdekkingen werden gedaan die de geschiedenis in een heel ander licht zetten… 

Mysterieuze vondsten 

In Turkije is het tempelcomplex Göbekli Tepe gevonden, dat 11.500 jaar oud blijkt te zijn. In Indonesië̈, op het eiland Java, werd door een geoloog ontdekt dat het complex van Gudung Panang grote ondergrondse ruimtes kent die maar liefst zesentwintigduizend jaar oud blijken te zijn. Onlangs was ik in Bosnië̈ waar een heel tunnelcomplex is gevonden van meer dan dertigduizend jaar oud en een piramide die gedateerd werd op minstens negenentwintigduizend jaar door een vooraanstaand wetenschappelijk instituut. Ook in Peru, langs de kust van India, op de Bahama’s, in China en in Mexico werden hele oude gebouwen en infrastructuren gevonden en het einde van deze openbaring lijkt nog lang niet in zicht. Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor deze nieuwe kijk op de geschiedenis. In steeds meer boeken en bijvoorbeeld programma’s op internetplatforms als Gaia, Ancient Astronauts op History Channel en de serie Ancient Apocalypse op Netflix wordt kraakhelder uitgelegd wat er ontdekt wordt en wat de achterliggende werkelijkheid daarvan kan zijn. Het meest interessant aan al deze vondsten is misschien niet eens dat onze geschiedenis aan een grondige opknapbeurt toe is. Het fascinerende is vooral wat er níet gevonden wordt op al die oude plaatsen. 

Kali Yuga 

De Maya’s dachten en rekenden in tijdscycli van zo’n vijfentwintigduizend à zesentwintigduizend jaar. Deze kennis vind je ook terug in de Hindoeïstische Yuga’s. Het is de tijd die de as van aarde nodig heeft om rond te draaien. Volgens de Maya’s kun je deze periode opdelen in vijf tijdvlakken van iets meer dan vijfduizend jaar. Het laatste tijdvlak van de huidige cyclus is in het jaar 2012 ingegaan en belooft veel goeds. Het tijdvlak dat achter ons ligt, is een ander verhaal. De periode van ongeveer drieduizend voor Christus tot 2012 is een periode vol oorlog en lijden geweest. Volgens de Yuga’s uit India komt dit omdat we door de Kali Yuga gingen als mensheid; een periode met het laagst mogelijke bewustzijn op aarde. De tijd verloopt voor de oude volkeren niet lineair, maar cyclisch. Van hoog bewustzijn, naar laag en weer naar hoog. De laatste Kali begon rond het jaar zevenhonderd voor Christus en eindigde rond het jaar 1900, met een uitloop van zo’n tweehonderd jaar. En nu zijn we weer op weg omhoog. Richting een Gouden Tijd van vrede, verbinding en harmonie, net als voor de laatste Kali periode! 

Geen sporen van geweld 

De afgelopen vijfduizend jaar waren in veel opzichten
niet bepaald een fijne tijd. Oorlog, slavernij, genocide, misbruik en onderdrukking kwamen in nagenoeg elke generatie en cultuur voor. In de periode van vijfduizend jaar daarvoor komen archeologen ook tekenen van oorlog en strijd tegen, maar al een stuk minder. Fascinerend aan de archeologische ontdekkingen van ouder dan tienduizend jaar geleden is dat ze geen sporen van geweld, van wapens, van massagraven of zelfs maar van verdedigingsmuren bevatten. Het lijkt erop dat hoe ouder de opgravingen zijn, des te minder oorlogstekenen ze laten zien. Een buitengewoon interessant fenomeen. Dit zou dus zomaar kunnen betekenen dat oorlog helemaal niet zo oud is als de mensheid, maar een vrij nieuwerwets verschijnsel van de afgelopen vijfduizend jaar! De verklaring hiervoor en voor alle wreedheid, misbruik en onderdrukking in die periode zou kunnen zijn dat de mens in zo’n laag bewustzijn heeft geleefd in aanloop naar en door de Kali Yuga heen. We zijn nu weer op de goede weg en gaan een nieuwe periode binnen die potentieel vreedzaam en welvarend is voor iedereen. 

Toenemende onderdrukking 

We zitten echter nog aan het begin van deze in 2012 aangevangen nieuwe Gouden Tijd en dat maakt dat we de effecten van het Kali-tijdperk nog volop ervaren in de wereld. Het is in mijn optiek niet vreemd dat juist nu de onderdrukkingsmechanismen zo hard draaien. De krach- ten die de mensheid beheersten in de Kali-periode willen hun macht niet zomaar loslaten. Maar de mensheid is aan het ontwaken in de nieuwe Gouden Tijd. De toenemende controle op de mensheid door bijvoorbeeld sociale kredietsystemen gaat hand in hand met de toename van wakkere mensen die deze controle doorzien. Hoe meer we gaan begrijpen dat oorlog, macht en controle typische Kali-fenomenen zijn, hoe meer we ze los kunnen laten en massaal in vrede en liefde kunnen opstaan om de onderdrukking een halt toe te roepen. Het is een kwestie van tijd totdat de Kali-krachten simpelweg geen vat meer op ons kúnnen hebben, omdat wij ze ontgroeid zijn. Of wij dat nog gaan meemaken weet ik niet, maar onze kinderen
of kleinkinderen misschien wel. In deze tijd mogen wij de wegvoorbereiders zijn voor de komende zeven generaties. En als we ons de tijd weer gaan herinneren die voor ons ligt, dan kon het misschien wel sneller gaan dan de mees- ten van ons nu verwachten. Moedig voorwaarts! 

Read More

Maak je goede voornemens overbodig

Heling van procestrauma

Paravisie column Januari 2023

Elk jaar weer trappen massa’s mensen erin: de goede voornemens! De decembermaand heeft daardoor een geweldig excuus. Je mag drinken wat je wilt, eten wat je wilt en je hoeft nauwelijks te bewegen. Je gaat het tenslotte in januari allemaal anders doen! Toch? De meeste mensen houden het echter, alle goede voornemens ten spijt, niet vol en zijn gaandeweg januari gewoon weer waar ze waren. Herkenbaar? Wat maakt dat we goede voornemens aangaan en wat maakt dat ze meestal op niets uitlopen? Robert Bridgeman heeft mogelijk de sleutel tot duurzame verandering! 

Wellicht ben jij iemand waarbij het allemaal wel meevalt. Iemand die al jaren geleden de valkuil van de goede voornemens heeft doorzien en er niet meer voor gaat. Hoe dan ook is het interessant die goede voornemens eens te ontleden. Goede voornemens gaan overwegend over gedrag. En wel twee soorten gedrag. Namelijk 1: de dingen die je doet die je eigenlijk niet wilt doen en 2: de dingen die je niet doet, maar je eigenlijk wel heel graag zou willen. Binnen de eerste categorie vallen bijvoorbeeld: ongezond en te veel eten, een borrel te veel drinken, roken, verdovende middelen, de hele dag op je telefoon zitten, steeds maar weer overwerken, de winkelstraat leegkopen als je je niet lekker voelt, tot diep in de nacht blijven zappen en alle andere verslavingen. Binnen de tweede categorie vallen bijvoorbeeld sporten, mediteren, yoga beoefenen, koud (af)douchen, vasten, hardlopen, fitness, fietsen en andere activiteiten die heilzaam zijn voor je vitaliteit en welzijn. 

Duivels dilemma 

Een duivels dilemma kunnen we wel stellen. Als je toch
in staat zou zijn categorie 1 helemaal los te laten en categorie 2 helemaal te omarmen, wat een leven zou je dan hebben! Je zou je fitter, fijner en gelukkiger voelen dan ooit tevoren! Je zou eruitzien als een god of godin en je zou de energie hebben om al je dromen en verlangens waar te maken! Toch? Of zou het leven saai en eentonig worden? Zou je zo’n tenenkrommende gezondheidsfreak zijn? En tachtig procent van je vrienden kwijtraken, omdat ze je niet meer gezellig vinden? Als we iets minder zwart-wit kijken dan is iedereen het er, vermoed ik, over eens dat iets minder doen wat niet heilzaam voor je is en iets meer doen wat wel heilzaam voor je is een positieve beweging is. Wat nu als ik een mogelijke sleutel voor je heb? Een diepgeworteld mechanisme dat de bron is van zowel de zin in categorie 1, als de weerstand in categorie 2? Heb ik het dan over het pijn-genot principe? Een overlevingsmechanisme diep in je oerbrein dat ervoor zorgt dat je als mens pijn vermijdend en genot zoekend bent? Een deel van je zenuwstelsel dat maakt dat je steeds op zoek bent naar fijne ervaringen en comfort en de moeilijke en energie kostende facetten van het leven uit de weg probeert te gaan? 

Trauma 

Hoewel het pijn-genotmechanisme zeker een groot effect op beide genoemde categorieën heeft, is het niet wat
ik hier bedoel. Heb ik het dan over het niveau van de gedachten en de overtuigingen? Het mentaal lichaam waar diep in verscholen je zelfbeeld bepaalt wat wel en wat niet bij je past? De beperkende gedachten en overtuigingen die je van je (voor)ouders en sociale omgeving hebt meegenomen vanuit je jeugd? Hoewel je zelfbeeld en overtuigingssysteem zeker een groot effect hebben op wat je wel en niet doet, bedoel ik dit niet in deze context. Er is een diepere oorzaak te vinden die maakt dat je jezelf op een bepaalde manier saboteert. Een bron waar alle overtuigingen, zelfbeelden en overlevingsmechanismen door veroorzaakt zijn. Ik heb het over trauma. Nu kan ik je hersenen bijna horen kraken als ik deze link leg. Wat heeft het feit dat je vanavond, terwijl je eigenlijk zou vasten, toch die zak paprikachips uit de kast haalt met trauma te maken? Waarom zou er een link zijn tussen die wijn die je dit weekend gaat drinken, terwijl je besloten had deze maand geen alcohol te gebruiken, en trauma? Hoe kan ik beweren dat het feit dat je jouw sportschoolabonnement gemiddeld slechts drie keer per jaar verzilverd iets van doen heeft met trauma? Nee Robert, dit is wel heel vergezocht! 

Procestrauma 

Ik begrijp je initiële voorzichtigheid in deze, echter wil ik je verzoeken met me mee te denken. Trauma is een breed begrip. Ik heb het niet zozeer over wat in de GGZ type 1 trauma genoemd wordt. Type 1 trauma (ik noem het impact trauma) is trauma dat veroorzaakt wordt door een enkele gebeurtenis. Een ongeluk, een verkrachting, een beroving. Ook al weten reïncarnatietherapeuten die dit lezen dat ook dit trauma overwegend veroorzaakt wordt door karma uit eerdere levens, het gaat om betrekkelijk op zichzelf staande gebeurtenissen die relatief goed te genezen zijn doormiddel van de juiste traumahelingstechnieken. Waar ik het over heb is type 2 trauma, wat ik zelf procestrauma noem. Dit is het soort trauma dat zich gedurende je tijd in de baarmoeder, door de eerste zeven jaar van je leven en richting je pubertijd en adolescentie, heeft gevormd. Dit trauma komt voort uit je afwezige vader die altijd maar moest werken en je het gevoel gaf dat je zijn liefde en aandacht niet waard was. Of vanuit je moeder die door haar eigen jeugd je niet de liefde kon geven die je eigenlijk diep vanbinnen nodig had. Procestrauma is het trauma van mensen die je gedurende je jeugd steeds weer op je plek wezen, waardoor je het gevoel ontwikkelde dat je eigenlijk niet goed genoeg bent. 

Lichter leven 

Procestrauma leidt in mijn ervaring als therapeut tot de meeste gedragsafwijkingen, sabotageneigingen, overlevingsmechanismen, lage zelfbeelden, beperkende overtuigingen, angsten en verslavingen. Deze vorm van trauma is moeilijker te genezen dan impacttrauma, maar heling is zeker niet onmogelijk. Het vraagt langere termijn traumahelingswerk met gebruik van meerdere methoden. Ik zeg tegen cliënten die net beginnen op dit pad vaak: “Geef jezelf drie tot vijf jaar intensieve traumaheling bij verschillende therapeuten, in transformerende retraites en bij diverse teachers.” Dan kan het procestrauma beetje bij beetje helen en in de loop der jaren ga je de verschillen merken. Je gaat steeds lichter leven, steeds meer van jezelf houden en jezelf steeds minder saboteren. De mensen die dit advies ter harte nemen zie je gewoon opknappen en zijn na die periode van drie tot vijf jaar een hele andere versie van zichzelf. Optimaler, authentieker, gelukkiger. Deze mensen hebben geen goede voornemens meer nodig om hun gedrag aan te passen. Wanneer je de wortel van je gedrag in trauma hebt gevonden, heb je een hele grote stap gezet naar een heilzaam en vitaal leven. Ik wens je een prachtig 2023 toe! 

P.S. Om mensen te helpen dieper inzicht te krijgen in de oorzaak, effecten en genezing van trauma ben ik een boek aan het schrijven: Trauma, de poort naar de vrijheid. Wanneer het uitkomt zullen we vijf exemplaren weggeven via ParaVisie Magazine. Houd hiervoor de artikelen van mijn hand in de gaten.

Read More

Klimaatverandering

Door mens, natuur of bewustzijn?

Paravisie column December 2022

Het is een maandagochtend in november op Terra Nova, in het zuiden van Frankrijk, als Robert Bridgeman deze column schrijft. De dag ervoor was het nog prachtig weer, de zon scheen en de temperatuur was met 25 graden zeer aangenaam. Afgelopen nacht sloeg het weer echter ineens om: hevige wind, grauwe lucht, regen. Iedereen op Terra Nova weet waarom dat zo is. Robert: “Er komt een retraitegroep aan met deelnemers die diep innerlijk transformatiewerk gaan doen…” 

Telkens als er een transformatiegroep gepland staat hier in ons centrum, slaat het weer om. In het begin denk je nog dat zoiets toeval is. Maar als vier jaar lang, 26 weken per jaar, bij elke retraitegroep het weer verandert van stralend en zonnig op zaterdag naar storm en regen op maandag, dan is het toeval er op een gegeven moment vanaf. Aan het weer kunnen we de thema’s van de groep inschatten. Heftige wind is vaak weerstand en innerlijke frustratie. Veelal thema’s die gaan over onrecht, boosheid en trauma. Als er regen in het spel is, dan is er veel verdriet, slachtofferschap en spelen er thema’s als ‘niet gezien worden’. Storm betekent meestal dat er zwaardere entiteiten naar boven komen en grijze lucht heeft met vooroudertrauma te maken. Ooit hadden we voor groeps- aankomst een hagelbui met hagelstenen als keien. Auto’s werden beschadigd en de stenen gingen dwars door de raampjes van de serre. De transformatieweek erna was als vuurwerk. 

Woensdag: opklaringen 

Als je het bovenstaande aan mensen die hier komen vertelt, dan kijken ze je vaak verrast aan. Ze verwachten prachtig weer in Zuid-Frankrijk en zijn verbaasd als dat niet zo blijkt te zijn. Maar ook blij als ze halverwege de week het weer zien veranderen. Over het algemeen kunnen we stellen dat het weer op woensdagmiddag beter wordt. Dan zijn de eerste grote doorbraken geweest en beginnen de deelnemers op te klaren. Soms hebben we zulke diepe thema’s dat de zon pas doorbreekt als de mensen op zaterdag vertrekken. De zondag erna is het hier meestal gewoon lekker weer, net als gisteren, tot er zich weer een nieuwe groep aandient. Voor ons bewoners van Terra Nova is het elke keer weer de vraag wanneer we weer van het mooie weer kunnen genieten. De koks, allrounders en technische mensen manen de transformateurs, die de sessies begeleiden, weleens grappend aan om wat harder te werken met de groep. Hoe sneller de mensen hun issues en trauma’s opklaren, des te sneller hebben de bewoners weer mooi weer. 

Opwarming 

Onze ervaring hier op Terra Nova is dus, op microniveau, dat menselijke emotie het weer kan beïnvloeden. Steeds weer zien we het met onze eigen ogen gebeuren. Mooi weer als er geen mensen zijn, of in de weken dat er geen traumahealing plaatsvindt (zoals bij masterclasses, in vakantieweken, of gedurende meditatieweken). En regen, wind en storm als er mensen komen voor weken met diepe transformatieprocessen. Als we dat doortrekken naar de mensheid als geheel en de veranderingen qua weer en klimaat, dan geeft dat een interessant gezichtspunt. Er is een enorme maatschappelijke discussie gaande over de vraag of het klimaat verandert en zo ja of dat door mens of natuur komt. Ik volg die gesprekken met interesse, vooral ook omdat ik zelf merk dat er wel degelijk een grote verandering plaatsvindt. Niet vanuit een theoretisch verhaal, maar vanuit de praktijk. Hier in de Pyreneeën bijvoorbeeld waren er ooit talloze grote gletsjers. Gletsjers zijn enorme ijsrivieren. De afgelopen honderd jaar is 90% van die gletsjers gesmolten. Er zijn er nu nog drie over. Drie hele kleintjes die hard achteruitgaan. Hoe ik dat zo zeker weet? Omdat de desbetreffende bergketen vlak bij Terra Nova is en ik er heel regelmatig kom. Ik zie het dus met mijn eigen ogen gebeuren. Twee weken geleden nog stond ik met mijn oudste zoon naar een van die gletsjers te kijken. Een paar kleine sneeuwveldjes zijn nog over. Het wordt hier in Occitanië dus steeds warmer. Deze zomer was de warmste ooit en we hebben de oogsten hier zien mislukken. En niet alleen hier warmt het op. Ook bijvoorbeeld de ijskappen op de Kilimanjaro in Tanzania zijn met 85% teruggelopen. In 2014 en 2017 heb ik in dezelfde maand de berg beklommen en het verschil in drie jaar tijd met eigen ogen kunnen aanschouwen. Wat er in de rest van de wereld gebeurt, is voor mij niet zeker, maar ik zie wat ik zie gebeuren en daar ga ik vanuit. De opwarming van de aarde heeft voor mij daarmee een grote waarschijnlijkheid.dk werk doet, zou de 

Nieuwe ijstijd? 

Dan rest nog de vraag door wie die opwarming komt. Mens, natuur, of allebei? Het vervelende in deze discussie is dat de elitekrachten van onze planeet de opwarming van de aarde geheel in de schoenen van de mens schuiven en er misbruik van maken om hun controle-agenda door te duwen. Energie is een machtsmiddel geworden om ons mensen nog beter te kunnen controleren. En eerlijk is eerlijk, je gaat mij niet wijsmaken dat al die vliegtuigen, al die uitstoot van mijnbouw en industrie en al die (vracht) auto’s geen invloed hebben op de temperatuur van onze planeet. Even los van de vervuilende werking die deze uitstoot heeft op lucht en oceanen. Maar of de mens alléén verantwoordelijk is, dat is nog maar de vraag. Grote kosmische bewegingen, planetaire ritmes van miljoenen jaren oud en weermanipulatie met bijvoorbeeld HAARP en geo-engineering, hebben in mijn optiek veel meer invloed dan de menselijke uitstoot. En er zijn ook andere waar- schijnlijkheden. Als je bijvoorbeeld wetenschappers als de Amerikaanse Gregg Braden mag geloven, bevinden we ons in een honderdduizenden jaren oude cyclus en staan we aan de vooravond van een nieuwe ijstijd. Volgens Braden neemt de temperatuur op aarde en de hoeveelheid CO2 altijd toe als er zich een koude periode aandient. We gaan het zien. 

De oplossing? 

Maar wat nu als het niet deze externe factoren allemaal zijn die het klimaat beïnvloeden, maar de menselijke emotie? De afgelopen honderd jaar is de aarde stukje bij beetje warmer geworden. Tegelijkertijd heeft in diezelfde periode het controlenet vanuit de elite zich zichtbaar gesloten rondom de wereldbevolking. Het is een kwestie van tijd voordat de sociale kredietsystemen worden ingevoerd, het geld alleen nog digitaal beschikbaar is en al onze bewegingen met satellieten en surveillancecamera’s worden vastgelegd (niet dat dat lang stand zal houden overigens, maar dat is een andere discussie). Zou het onderdrukken van de mensheid tot een collectieve frustratie leiden die zo diep zit en ons bewust en onbewust innerlijk zo verhit, dat we daarmee de temperaturen op aarde omhoog brengen? Zoals we hier op Terra Nova in het klein zien dat verdriet tot regen leidt, weerstand tot wind en boosheid tot storm? ‘Zo binnen, zo buiten’, zei Hermes Trismegistus. Het is tenslotte ons collectieve bewustzijn dat de werkelijkheid (co-)creëert waarbinnen we leven. Zou dat betekenen dat we de opwarming van de aarde kunnen stoppen door op een andere manier innerlijk om te gaan met de controlemechanismen die ons gevangen houden? En zou het zo zijn dat als we die controle straks afwerpen, de opwarming van de aarde als vanzelf stopt? Zoals oorlog tegen terrorisme destijds tot meer terrorisme heeft geleid en de oorlog tegen drugs nog altijd tot meer drugs, leidt de strijd tegen de opwarming van de aarde misschien wel tot meer opwarming van onze planeet. De oplossing? Hier op Terra Nova blijkt steeds dat het innerlijk werk van de retraitedeelnemers een directe correlatie heeft met het opklaren van het weer. Dus zou het dan zo kunnen zijn dat wanneer de gehele wereldbevolking innerlijk werk zou gaan doen, de opwarming van de aarde zou stoppen? En zou het zelfs zo zijn dat wanneer alle mensen op aarde innerlijk werk gaan doen, ook de controle door de elite als vanzelf ophoudt? Omdat wij mensen uiteindelijk onze ge- hele werkelijkheid samen co-creëren vanuit onze collectieve conditioneringen en filters? Een beetje spiritueel mens weet het antwoord op deze vraag. 

Read More

De transformatie van Bram Bakker (en van jou?)

Paravisie column November 2022

Brug tussen regulier en alternatief.

Onlangs zag ik een cartoon voorbijkomen van twee reusachtige T-Rex achtige monsters die door een stad met wolkenkrabbers liepen. De beesten waren mensen aan het opeten en hadden hun klauwen vol met lichamen. Ook in hun gigantische bekken wemelde het van de mensenlichamen, bloed stroomde langs hun kaken naar beneden. Het ene monster zei tegen het andere (met volle mond): “Natuurlijk voel jij je fantastisch, deze dingen zitten vol met antidepressiva”.

De cartoon uit de inleiding is natuurlijk humoristisch bedoeld, maar wel eentje met waarheid. Heel veel mensen gebruiken dit soort ‘medicijnen’ om zich beter te voelen. Alleen al in Nederland slikken naar verluid 1.2 miljoen mensen regelmatig antidepressiva. Deze middelen worden ingezet tegen bijvoorbeeld somberheid, depressie, angst, dwangstoornissen, stemmen in het hoofd en veel meer psychische klachten. Het is natuurlijk niet zo dat de oorzaak van deze problemen door medicatie wordt weggenomen, de medicijnen onderdrukken alleen de klachten. De bijwerkingen zijn ondertussen niet gering. Maag- en darmklachten, libidoklachten en zelfs de persoonlijkheid kan veranderen. 

Aannames & labels 

Waarom ondanks het voorgaande toch veel huisartsen en psychiaters antidepressiva voorschrijven? Je raadt het al: de macht van de farmaceutische industrie. Met hun artsenbezoekers, ‘medische’ congressen voor de geestelijke gezondheidszorg, met pseudo- wetenschappelijke publicaties, met bonussen, incentives en enorme marketingbudgetten weet deze branche een stevige vinger in de pap te houden bij de behandeling van psychische klachten. Kijk alleen al naar het handboek voor diagnose; de DSM. Een boek vol met aannames over en labels om op mensen te plakken die worstelen met het leven, om ze vervolgens een pilletje te kunnen voorschrijven in plaats van ze daadwerkelijk te helpen met hun worsteling. 

Ranja 

Methodieken die kunnen helpen bij het oplossen van
de oorzaak van klachten worden meestal belachelijk gemaakt, of simpelweg afgeserveerd. Toen een aantal decennia geleden de hypnose en met name de regressietherapie vruchten leken af te werpen, werden deze therapievormen al gauw gedemoniseerd. Onlangs werden Giel Beelen en Jesse van der Velde door de mangel gehaald omdat hun psychedelische drankje Shamballah gevaarlijk zou zijn. Vergeleken met de genoemde antidepressiva echter was dat drankje even schadelijk als ranja. De enige vormen van therapie die enigszins geaccepteerd worden zijn psychotherapie en EMDR. Gelukkig zijn er steeds meer psychiaters en psychologen die beginnen te doorzien dat er iets niet klopt. Het besef dat er wel degelijk methoden en technieken zijn om problematiek bij de wortel aan te pakken, dringt steeds dieper door. Om die reden hebben voormalig psychiater Bram Bakker en ik de handen ineengeslagen. 

De enige manier

De opzet van de masterclasses is dat Bram, als gewezen psychiater, een gesprek aangaat met één van de deelnemers. Hij doet dat op onovertroffen wijze, hetgeen je met zijn ruime ervaring ook kunt verwachten. Steeds weer enorm inspirerend en leerzaam. Wanneer de interventiefase bereikt wordt in het gesprek, geeft Bram het stokje over aan mij. Ik mag dan een demonstratie geven van hoe met behulp van transformatief coachen de oorzaak van datgene waar de deelnemer tegenaan loopt getransformeerd kan worden. 

De ultieme samensmelting van holistisch en regulier! Meestal wordt aan deze masterclasses deelgenomen door zowel psychologen en psychotherapeuten als door transformatiecoaches en andere holistisch therapeuten. Volgens ons is dit ook de enige manier; samenwerken en respect hebben voor elkaars achtergrond en overtuigingen. We willen bevorderen dat de reguliere en de holistische therapeuten elkaar vinden en samen hun cliënten helpen. Dat is ook wat we zien gebeuren in de masterclass. Twee werelden die elkaar steeds beter gaan begrijpen. 

Olievlek 

Wellicht komt er dan een tijdperk waarin antidepressiva niet meer nodig zijn. Waarin de oorzaak van de klachten integraal kan worden aangepakt en ook geaccepteerd wordt dat de bron ervan van belang is. We hebben nog best een lange weg te gaan. Onlangs had psychiater en traumaspecialist Bessel van der Kolk een optreden in het televisieprogramma ‘Zomergasten’. Ook Van der Kolk kijkt naar de oorzaak van mentale problematiek. Depressie, verslavingen, dwangstoornissen en zelfs psychoses worden gezien als gevolgen van trauma. De fact-checkers, debunkers en sceptici op het internet wisten niet hoe snel ze deze in Amerika wonende psychiater moesten demoniseren en belachelijk konden maken. Toch ben ik positief gestemd. Als ik kijk naar hoe er tegenwoordig op transformatiewerk gereageerd wordt in vergelijking met tien jaar geleden, dan is dat ver- schil enorm. Zoveel mensen kijken verder en staan open voor een meer holistische werkwijze, zelfs binnen de geestelijke gezondheidszorg, dat het zich als een olievlek verspreidt. Ik hoop van harte dat ook de mensen binnen de farmaceutische industrie het licht gaan zien en zich nog eens achter de oren krabben over wat ze nu eigenlijk aan het doen zijn met al die symptoombestrijding. Ook dat is een kwestie van tijd en over tien jaar vanaf nu staan we er weer heel anders voor. 

Bram Bakker is trouwens een nieuw platform begonnen: ‘De Balansfabriek’. Een online platform waar zowel zorgzoekers als zorgaanbieders elkaar weten te vinden. Binnenkort online op: www.balanskliniek.nl.

Read More

Alvast Nieuwe Aarde kopen? 

Paravisie Column Oktober 2022

Hoe stel jij je de Nieuwe Aarde voor? Een nieuwe wereld waarin dualiteit niet meer bestaat? Waarin het systeem zoals we het kennen is ingestort? Waarin mensen in liefde en verbinding met zichzelf, elkaar en de planeet samenleven? Of leven we samen met andere galactische rassen? Doen interstellaire volkeren onze planeet aan om allerlei redenen? Komen uitgestorven diersoorten terug door buitenaardse kloontechnologie en zuiveren onze galactische vrienden de oceanen en lucht? Of is dit alles nog een brug te ver en is er nog wel dualiteit, economie en strijd? Maar in een hele andere nuance? 

Dat er een Nieuwe Aarde aan zit te komen, of er eigenlijk al is, dat beseffen steeds meer mensen. Hoe die Nieuwe Aarde eruit gaat zien echter, dat weten maar weinigen, áls iemand het al weet. Natuurlijk zijn er zieners, remote-viewers, sjamanen, orakels, mediums en andere vooruitziende mensen die beeld en geluid geven aan het concept van de nieuwe wereld, maar het is nog maar de vraag in hoeverre die beelden ook daadwerkelijk werkelijkheid gaan worden. Iedereen die in de toekomst kijkt, is afhankelijk van tijdslijnen. Wanneer tijdslijnen veranderen, verandert de toekomst. Als je dus beelden van een bepaalde tijdslijn ziet, betekent dat niet dat de toekomst ook zo gaat worden. Ieder individu, iedere groep en de mensheid als collectief is continu aan het shiften in tijdslijnen. Om het nog spannender te maken: een mens is een multidimensionale, tijdelijke en unieke uitdrukking van de Bron. Dat maakt dat we als multidimensionale wezens ook nog in meerdere tijdslijnen tegelijkertijd leven. 

Golven op de oceaan 

We kunnen constateren dat niemand met zekerheid weet hoe de nieuwe samenleving eruit komt te zien. Wat kunnen we wél met zekerheid vaststellen? Dat er steeds meer mensen ontwaken in een hoger bewustzijn. Miljoenen Nederlanders verdiepen zich in spiritualiteit en zoeken naar wie ze in werkelijkheid zijn. Bedrijven bieden meditatie- cursussen aan hun personeel aan en steeds meer bekende mensen komen uit voor hun spiritualiteit. De spiritualisering van de samenleving is in volle gang. En niet alleen in Nederland. Het afgelopen decennium was ik onder andere in Australië̈, Vietnam, Singapore, Ierland, Israël, Amerika, India en in verschillende Europese landen en overal zag ik de spiritualiteit midden in de samenleving. De beweging is op mondiale schaal in volle gang. De Nieuwe Aarde vormt zich door het bewustzijn van mensen heen. We zijn allemaal verbonden met het collectief, als golven op de oceaan. Wanneer de oceaan in trilling verhoogt, dan verhoogt de trilling van alle golven automatisch ook, van binnenuit. We kunnen dus zien en ervaren dat we onder- weg zijn naar een nieuw tijdperk, we weten alleen niet met zekerheid hoe dat nieuwe tijdperk vorm gaat krijgen. 

Impulsen 

Wat weten we wel zeker? Dat zijn de impulsen die mensen in dit nu krijgen. Even een voorbeeld om dit te verduidelijken: de mens is onderdeel van de natuur. De natuur beheert zichzelf en houdt zichzelf in balans. Als er ergens te veel knaagdieren zijn, worden er vanzelf meer roofvogels geboren. Wanneer de knaagdierstand weer op peil is, neemt het aantal roofvogels weer af. In deze tijd van verruimend bewustzijn komen er als vanzelf meer bewuste mensen op aarde. Generatie op generatie worden er meer bewuste en wakkere zielen op aarde geparachuteerd. Van de hippies in de jaren zestig naar de indigokinderen, door naar de Nieuwe Tijdskinderen van nu. Wat zijn de impulsen, of de callings die bewuste mensen, ook wel lichtwerkers genoemd, op dit moment krijgen? Er zijn er talloze, ik noem er een paar. Eén ervan is dat er steeds meer massabijeenkomsten op het gebied van meditatie georganiseerd worden, zowel online als offline. Door met een grote groep mensen te verbinden in liefde, ontstaat er een steeds krachtiger veld. Een andere is dat er steeds meer aandacht komt voor het belang van traumagenezing. Kijk maar naar het werk van mensen als Gabor Maté en Thomas Hübl die zomaar 100.000 mensen naar een ‘trauma healing summit’ toe trekken. Een derde calling is dat steeds meer lichtwerkers natuurgebied, bos en andersoortig land kopen en dat wijden aan de Nieuwe Aarde. Er ontstaan meer en meer spirituele centra zoals mijn eigen Terra Nova Center onder de Pyreneeën. Wij beheren hier zeven hectare Nieuwe Aarde. En we zijn daarmee een klein centrum. Ik ken lichtwerkers die stukken land variërend van veertig tot 240 hectare aangekocht hebben en er fantastische dingen doen. 

100.000 euro? 

Onlangs kreeg ik de kans een landgoed van 1265 hectare te kopen. Als je op de kaart kijkt, is dit land precies het midden van het Katharenland hier in Occitanië. Voor wie het niet weet: de Katharen waren zo’n achthonderd jaar geleden een spirituele beweging in en nabij de Zuid-Franse Pyreneeën, waar ik een enorme affiniteit mee heb (ik woon zelfs in Katharenland). Dit landgoed beslaat natuur en agrarisch land. Een prachtig natuurgebied met zoogdieren als genetkatten, dassen, vossen, reeën, edelherten, wilde zwijnen en allerlei soorten bomen en planten, insecten en vogels. Een enorme biodiversiteit. Toen ik hoorde dat het te koop stond, was net iemand anders me voor. Deze man wilde het land gebruiken om er grootschalige veeteelt op te laten plaatsvinden. Dat zou het einde betekenen van dit schitterende gebied. Ik voelde aan alles dat het aan mij was hier voor te springen en dat heb ik gedaan. Ik heb de exclusiviteit van aankoop gekregen van de huidige eigenaren. Nu is het zaak de miljoenen euro’s aan investeringen bij elkaar te krijgen die nodig zijn. Ik vertrouw daarbij op de kracht die door me heen werkt en na een half jaar intensief werk hebben mijn medestanders en ik een businessplan kunnen schrijven waarin door een aantal nieuwe inkomstenbronnen het agrarisch land genoeg opbrengt om het natuurgebied te behouden, uit te breiden én de aandeelhouders een mooi rendement te kunnen geven. 

Het is nog even spannend, want de financiering is
nog niet helemaal rond en ik heb nog maar een paar maanden exclusiviteit. Heb jij meer dan 100.000 euro te investeren en voel je een calling om onderdeel te zijn van dit prachtige project? Stuur me dan een mail via info@robertbridgeman.com. Dan stuur ik je met liefde het plan toe zodat je rustig kunt kijken en voelen of het iets voor je is. Zo kunnen we samen goed doen voor de aarde en alvast 1265 hectare Nieuwe Aarde beheren in afwachting op wat komen gaat. 

Read More

HET GEHEIM VAN NOVAK DJOKOVIC

Paravisie Column September 2022

Bosnië̈, 2005… Tien jaar na de slachting van Srebrenica. De verschrikkingen van de Joegoslavië̈-oorlog liggen nog vers in het geheugen als Semir Osmanagić in een berg vlak bij het stadje Visoko een piramidevorm ontwaart. Zijn kompas vertelt hem dat de piramide exact is uitgelijnd op de vier windrichtingen. Nog exacter dan de piramide van Cheops in Egypte. Midden in het Bosnische landschap heeft hij de eerste van een aantal gebouwen ontdekt die oud moeten zijn, heel oud… 

De eerste piramide wordt door ontdekker Semir Osmanagić tot de piramide van de Zon gedoopt. In de jaren erna volgen de piramides van de Maan, de Liefde, de Draak, de tempel van Moeder Aarde en vele anderen. Semir vermoedt het bestaan van tunnels. Als specialist in piramides weet hij dat er in de buurt van piramidestelsels altijd tunnels te vinden zijn. Hij vraagt rond binnen de lokale gemeenschap en jawel: vlak bij Visoko blijkt ook een tunnelstelsel te bestaan. 

Patstelling 

Natuurlijk wordt Osmanagić niet geloofd door de gevestigde orde. Ondanks dat Osmanagić een specialist is in het vakgebied, wordt zijn ontdekking afgedaan als een hoax. Er wordt een heuse fatwa afgekondigd en tien jaar lang mag geen wetenschapper iets onderzoeken of publiceren over de piramiden. Op straffe van excommunicatie uit de wetenschappelijke wereld. Eenmalig wordt door een raad van archeologen de zaak oppervlakkig onderzocht en tot een publieksmisleiding bestempeld. En logisch, want als er blijkt dat er in Oost-Europa piramiden staan die groter zijn dan de Egyptische piramiden en ook nog ouder, dan staat de hele geschiedenis op zijn kop. En daarbij, zo redeneert men, waren er geen farao’s in Bosnië̈. Geen farao’s, geen piramides. Toch? Het geloof dat farao’s piramides bouwden als grafmonumenten is best onlogisch. Veel logischer is dat de piramides er al stonden en dat de farao’s gebruik besloten te maken van deze geweldige energiecentrales en stargates naar andere planeten en dimensies. Naar de werelden van de goden. Is er überhaupt weleens een mummie van een farao aangetroffen in een piramide? Wie het weet mag het zeggen. Al met al een lastige patstelling tussen de traditionele archeologische wereld en het kamp dat de Bosnische piramides ontdekte en onderzoekt. 

Tunnels 

Reden genoeg er eens te gaan kijken, vond ik. De piramiden staan al een flinke tijd op mijn verlanglijstje en toen mijn collega en goede vriend Janosh aangaf dat hij ook een verlangen voelde ernaartoe te gaan, besloten we samen af te reizen. Een mooie gelegenheid een documentaire te maken over dit wonder. Want, is het nu wel of niet waar dat er piramides gevonden zijn daar? Veel mensen hebben die vraag en het leek ons leuk en nuttig daar een antwoord op te formuleren. We besloten er open in te gaan en alles te filmen. Een vriendin van mij komt al jaren in het gebied. Charlotte Korbee is een spiritueel gids die maandenlang met haar voeten in de klei heeft gestaan door als vrijwilliger te helpen bij het uitgraven van de tunnels nabij de piramides. Zij was in een vroeg stadium bij de opgravingen en weet daardoor van de hoed en de rand. Charlotte ontving ons met open armen in een vakantiehuisje dat precies tussen de piramide van de Zon en de piramide van de Maan staat. De ochtend na aankomst was onze eerste missie het ervaren van de tunnels. De Ravne tunnels zijn een bijzonder stelsel. Toen Osmanagić de tunnels vond, waren ze dichtgemaakt met een mengsel van zand en stenen. De archeoloog/ piramidoloog kreeg een vergunning om mijnbouw te plegen en mocht graven. Hij huurde een mijnwerker in die samen met vrijwilligers aan de slag ging. Kruiwagen voor kruiwagen werd het zand uit de tunnels gehaald, vertelt Charlotte ons. Alles moest zorgvuldig nagekeken worden op artefacten. Wanneer die gevonden werden, werden ze onderzocht en daarna tentoongesteld in het museumpje naast de ingang van de tunnels. Zo nu en dan troffen ze tunnel-delen aan zonder vulsel. De gravers konden dan zomaar ineens tientallen meters verder lopen, tot hun grote vreugde. De energie in de tunnels was 7.83 Hz. De Schumann frequentie! 

Novak Djokovic 

Janosh, Charlotte en ik besloten de proef op de som te nemen door de tunnels in te gaan en te mediteren. Vroeg in de ochtend zaten we steeds ongeveer een uur in een van de vele meditatiekamertjes die in de tunnels gecreëerd zijn. De energie was ongelofelijk hoog, krachtig en helend. Het was magisch om door de tunnels te lopen. Met name de open gebleven delen waren bijzonder. Alleen al het idee dat daar dertigduizend jaar geleden beschaafde mensen liepen… Hoe ze dat weten? Het vulmateriaal in de tunnels is door middel van koolstofda- tering door verschillende instituten op 5.000 jaar gedateerd. Maar organisch materiaal áchter het vulmateriaal werd op 30.000 jaar geschat. We begrepen waarom vele mensen met aandoeningen kuren nemen in de tunnels. Ook begrijpen we waarom de toptennisser Novak Djokovic zo enthousiast is over de tunnelstelsels. Hij liet er zelfs een tennisbaan naast bouwen zodat hij regelmatig in de grotten kan regenereren tijdens het trainen. Saillant detail: toen wij er waren werd net deze tennisbaan geopend. 

Een groot evenement met vier toptennissers en cameraploegen van tv-stations van omliggende landen. Met vele tennisliefhebbers en andere bezoekers. Tot onze verbazing zwegen de internationale media het evenement nagenoeg dood. Charlotte vertelde ons dat de link tussen de tennisser en de tunnels steeds weer reden is tot demonisering. Dat Djokovic in de piramidetunnels komt, mag niemand blijkbaar weten. Het enige dat we lezen is dat Djokovic zich laat fotograferen met een Serviër die nare dingen heeft gedaan in de Joegoslavië-oorlog. Als ongevaccineerde kampioen moest hij natuurlijk sowieso al gedemoniseerd worden en de media benutten blijkbaar elke stok die ze kunnen vinden om dat te bewerkstelligen. 

Beschermd gebied 

Er is één groot nadeel aan de vondst van de piramiden: niemand kan erin komen. De Ravne tunnels zijn na zestien jaar graven nog lang niet bij de piramide van de Zon aangekomen. Er zijn inmiddels wel stelsels dichterbij gevonden, genaamd Ravne 2, 3, 4 en 5, maar geen van die stelsels is al tot in de piramides uitgegraven. Ook in de piramides zelf mag niet gegraven worden. Toen Osmanagić en zijn team probeerde vijftig meter onder de top in de piramide van de Zon te graven, riepen de autoriteiten de bovenste tweehonderd meter van de piramide onmiddellijk uit tot beschermd gebied waar niet gegraven mag worden. Hun excuus was de middeleeuwse kasteel- ruïne die boven op de piramide staat. Deze ruïne bestond slechts uit een paar muurtjes, maar is inmiddels door de autoriteiten verder opgebouwd zodat het werkelijk een monument lijkt. De enige overgebleven mogelijkheid
om ooit in de piramide te komen zijn de tunnels, waar men onvermoeibaar in verder graaft. Janosh en ik waren behoorlijk sceptisch toen we dit allemaal zagen. Het was volstrekt niet aangetoond dat de tunnels iets met
de piramides te maken hadden. Daarbij hebben, op de piramide van de Zon na, geen van de heuvels echt een piramidevorm. De energie in de tunnels ervoeren we dan wel als fantastisch, maar dat zei niets over de vondst van piramiden. En toen nam Charlotte ons mee de piramide van de Zon op… 

Stoned 

We begonnen onze klim vanaf de col. Na twintig minuten steil omhoog te hebben gelopen, kwamen we boven. We bekeken de ruïne, deden een korte ceremonie op de top en voelden de energie. Het voelde er in eerste instantie als op de Montségur, de heilige berg van de Katharen, vlakbij waar ik woon in Zuid-Frankrijk. Totdat we op het punt kwamen waar de energie uit de top van de piramide omhoog straalt. Wat we daar ervaren hebben, is niet in woorden uit te leggen. Ga het zelf voelen, raad ik je aan. Stoned van de energie liepen we vervolgens de piramide af en reden met de auto naar de opgravingen op een van de kanten van het bouwwerk. Daar aangekomen zagen we met eigen ogen de bedekking van de piramide. Onder een 19.000 jaar oude laag aarde waren dikke betonnen platen uitgegraven. Beton dat harder is dan ons huidige beton. En onder dat beton was organisch materiaal in de vorm van blaadjes gevonden. Drie onafhankelijke instituten dateerden die, zonder te weten wat het was, rond de 30.000 jaar oud. Als je dat met eigen ogen ziet, dan verandert je wereldbeeld op slag. Vermoedens worden waarheid. Theorieën worden feiten. 

De toekomst 

Maar goed, tot op heden is er nog altijd geen kamer gevonden en is de inhoud van de piramiden onbekend. Door het harde beton en de kristallen die daarin zitten, werken radarbeelden en andere dieptemetingen niet goed. De tunnels komen nog niet tot de piramides en in de piramide zelf mag niet gegraven worden. Het kan dus nog even duren voordat er echt sluitend bewijs wordt gevonden in het binnenste van de piramides. Tot die tijd kan de gevestigde archeologie eenvoudigweg volhouden dat er niets aan de hand is. Cheops bouwde 4.000 jaar voor Christus de eerste piramide in Egypte en daarmee uit. We wachten rustig af tot Osmanagić en zijn team met meer bewijzen komen. En tot die tijd kunnen we alleen maar het verhaal vertellen zoals wij dat hebben ervaren, vandaar dat we er een documentaire over gemaakt hebben. Geloof echter niets van wat we zeggen, maar ga het zélf onderzoeken. Een reis naar de piramiden kunnen we je aanraden en volgens mij is het heel leuk om daar als vrijwilliger een tijdje te dienen. 

Read More

OPLEIDING TOT LICHTWERKER? 

Paravisie Column Augustus 2022

Steeds vaker kom je ze tegen: opleidingen tot lichtwerker. Healer Robert Bridgeman krabt zich dan altijd even achter de oren. Want hoe kun je iemand opleiden tot iets wat hij of zij al is? Robert: “De term ‘lichtwerker’ is inmiddels best beladen. De een vindt dat een lichtwerker iemand is die alleen maar energiewerk doet en de ander vindt dat een lichtwerker eigenlijk een duisterwerker is. En dan zijn er talloze lichtwerkers die het begrip lichtwerker an sich niet kunnen waarderen. Dus: wat ís een lichtwerker eigenlijk voor iemand? En ben jij er soms ook een?” 

Pamela Kribbe is medium en auteur. Ze heeft wereldwijd honderdduizenden boeken verkocht, waaronder Gesprekken met JeshuaDe verboden vrouw spreekt en Op weg naar een nieuwe tijd. In haar boeken channelt ze onder andere Jeshua (Jezus), Maria Magdalena en Moeder Aarde. Het Christusbewustzijn is haar leidraad. Ik heb Pamela een paar keer mogen ontmoeten en raakte geïnspireerd door haar kijk op lichtwerkers. Niet als egoloze en verlichte halfgoden, maar als gewone mensen die net even anders bedraad zijn dan anderen. En die net even een andere levensmissie hebben dan de meeste mensen. 

Vreemde op aarde 

Kijk maar eens of je jezelf hierin herkent. Jeshua gaf de volgende kenmerken van lichtwerkers aan Pamela door. Zo zijn lichtwerkers volgens hem mensen die zich van jongs af aan al anders voelden dan anderen. Het zijn individua- listen die hun eigen (meestal niet gebaande) pad volgen. Ze hebben vaak een soort heimwee naar huis, zonder te weten waar dat is. Ze voelen zich soms een vreemde op aarde, zeker in hun pubertijd. Lichtwerkers kunnen slecht tegen machtsvertoon uit ego. Ze zijn geboren hulpverleners en je vindt ze vaak in de geestelijke en fysieke zorg, zowel regulier als alternatief. De meeste lichtwerkers zijn in basis zachtmoedig, gevoelig en empathisch. Vaak is daar in de loop van het leven een geconditioneerd masker overheen gecreëerd. Ook hebben lichtwerkers al jong een spiritueel besef en affiniteit op latere leeftijd met spirituele beoefening. Ze hebben een aangeboren respect voor het leven. Agressie tegen dieren of planten raakt ze. Lichtwerkers komen vaak op voor mensen en dieren in moeilijke omstandigheden. Ook zijn ze vaak conflict-vermijdend. Als kind zijn lichtwerkers niet zelden dromers. Lang niet altijd goed geaard. Ze pikken al vanaf jonge leeftijd de emoties van anderen op. Vooral de negatieve. 

Coming-out 

Als je de bovenstaande kenmerken leest, dan besef je je dat ‘lichtwerker zijn’ niet iets is waar je voor kunt kiezen, maar dat het lichtwerkerschap aangeboren is. Vergelijkbaar met seksuele geaardheid. Daar kies je ook niet voor als mens, daar heeft je ziel voor gekozen voordat je geboren werd. In deze tijd van toenemend bewustzijn, zien we een coming-out van lichtwerkers. Vergelijkbaar met de homorechtenbewegingen van de afgelopen vijftig jaar, komen steeds meer lichtwerkers uit voor hun ‘geaardheid’. Dit brengt interessante dynamieken met zich mee. Zo zijn er mensen die het lichtwerkerschap als onzin afdoen, net als homoseksualiteit ooit ‘onzin’ was. Ook zijn er lichtwerkers (in principe is iedereen die zich serieus met spiritualiteit bezighoudt een lichtwerker) die ontkennen dat ze lichtwerker zijn, zoals er talloze homoseksuelen ontkenden dat ze homo waren. Anderszins zijn er ook mensen die denken dat lichtwerkers alleen maar licht en liefde willen, terwijl lichtwerk grotendeels duisterwerk is. Zonder modder geen lotus. Nou vraag je je misschien af waarom ik zo hamer op de term lichtwerker. Uiteindelijk is het toch wéér een label dat eerder tot afscheiding leidt dan tot meer eenheid? Misschien is dat in een latere fase van de menselijke ontwikkeling wel zo, echter heeft de wereld nu alle belang bij goed georganiseerde, samenwerkende lichtwerkers die hun missie begrijpen en er vol zelfvertrouwen en verbinding in staan. 

Netwerk 

Stel je eens voor dat alle (tientallen) miljoenen lichtwerkers die in deze tijd geïncarneerd zijn, zich aaneensluiten ten behoeve van de mensheid, de dieren en Moeder Aarde? Hoe zou het zijn als we ons allemaal, geactiveerd en verbonden met elkaar, aan onze missie zouden wijden? Talloze lichtwerkers bevinden zich nog in de schaduwen van de maatschappij. Ze weten dat ze anders zijn dan anderen, maar ze doen alles wat ze kunnen om in te blenden, om niet buiten de boot te vallen. Ze verstoppen hun gaven en verbergen hun werkelijke verlangens. Door deze mensen te helpen inzien dat ze lichtwerkers zijn, door ze te helpen doorzien dat ze niet voor niets anders zijn, door ze te helpen ontwaken en beseffen dat er velen zijn zoals zij, kunnen deze ‘slapende’ lichtwerkers geactiveerd worden en zich wijden aan hun collectieve missie. Hoe meer lichtwerkers er wakker worden en zich met het grote lichtwerknetwerk verbinden, hoe meer we met elkaar de mensheid kunnen begeleiden in de overgang naar de Nieuwe Aarde. Want dat is uiteindelijk waarom we hier in zulke grote getalen zijn geïncarneerd in deze tijd. 

Gesprekken met Jeshua 

Lichtwerker ben je bij geboorte. Niemand anders kan bepalen of je een lichtwerker bent, alleen jij kunt dat voelen. Niemand kan je certificeren, of opleiden tot lichtwerker. Wat wel kan, is jou als lichtwerker helpen je gaven verder te ontwikkelen. De ene lichtwerker is bijvoorbeeld hulpverlener en goed in transformatiewerk en heling. De andere is een boodschapper en vertelt, schrijft en brengt in beeld. De volgende lichtwerker is juist weer goed in ondersteunen en organiseren. En weer een ander is activistisch van aard en zet zich in voor het grote goed. Je ziet overigens ook dat lichtwerkers meerdere van deze aspecten hebben en zich breed kunnen ontwikkelen. Ga maar eens na waar jij in dit spectrum zit. Ik durf namelijk te stellen dat alle lezers en schrijvers van ParaVisie Magazine lichtwerkers zijn. Daarom schrijf ik ook zo graag voor dit magische magazine! Heb ik je interesse gewekt en wil je meer weten? Lees dan het boek Gesprekken met Jeshua van Pamela Kribbe. Volgens mij is het belangrijk dat we als lichtwerkers gaan uitkomen voor wie we zijn. Niets meer of minder dan andere mensen, maar wel anders qua bedrading en qua missie. We zijn hier met een reden, als onderdeeltjes van een goddelijk plan. Laten we die missie vervullen samen.

Read More

DE VERGETEN REALITEIT 

Paravisie Column Juni 2022

Als je Erich von Däniken googelt, dan kom je op de Nederlandstalige zoekpagina eerst een muur van kritiek tegen. Op Historiek.net weet ene Jona Lendering te vertellen dat Däniken een kwakhistoricus is. Nee, nee, ze gaat niet inhoudelijk op zijn theorieën in, ze demoniseert hem alleen maar met alle nare en ongefundeerde insinuaties die ze kan bedenken. Op Wikipedia gebeurt ongeveer hetzelfde. Erich von Däniken is onder andere een ‘kosmidioot’. Want dat is wat ‘ze’ doen als ze je inhoudelijk niet meer aankunnen. Dan gaan de dienaren van de gevestigde orde lelijke dingen over je zeggen om je verdacht te maken. 

Ik merk het in mijn eigen leven ook. Bepaalde mensen vinden het fijn mij als antisemiet weg te zetten. Eigenlijk een enorme belediging. Als ik iets níet ben, is het een antisemiet. Mijn vriend Tijn Touber wordt ook regelmatig voor homohater en rechts-extremist uitgemaakt. Als je hem kent, weet je hoe belachelijk die aantijgingen zijn. Maar goed, die insinuaties doen het lekker natuurlijk. Want dan ben je in een hoek gestopt waar er niet meer inhoudelijk naar je geluisterd hoeft te worden. 

Doodeng

Veel ParaVisie-lezers zullen dit herkennen: het demoniseren en afbranden door de gevestigde orde van jou als spiritueel mens. Niet op de inhoud, nee, nee, daar wagen ze zich niet aan. Ze zetten je in een hokje waar je als het ware ‘ontmenselijkt’ wordt. Zoals Von Däniken een pseudowetenschapper is, Touber en ik het stempel ‘rechtse rakkers’ meekrijgen en tallozen van ons weggezet worden als zweverige, naïeve en goedgelovige types. 

Het is al zo oud als de weg naar Rome. Alhoewel, in Rome kon je tijdens de Romeinse glorietijd nog spiritueel zijn. Orakels, zieners en helers werden geaccepteerd. Tot de komst van de Rooms-Katholieke Kerk het spirituele langzaam maar zeker uitroeide. De wetenschap deed in de afgelopen eeuwen het laatste deel. Want zeg nou zelf; als je iets niet empirisch kunt aantonen, dan kan het toch niet waar zijn. Toch? In mijn allereerste boek Start vandaag met lichter leven schrijf ik een heel hoofdstuk over de vergeten realiteit. De werkelijkheid van voorbij de zintuigen. De werkelijkheid van voorbij de empirische realiteit. De werkelijkheid van de ziel, van reïncarnatie, van gidsen, van genezing door energetische krachten, van telepathie, van magie, van buitenaardse volkeren, van tijdlijnen en dimensies. Deze werkelijkheid wordt ook wel de spirituele werkelijkheid genoemd. En de spirituele werkelijkheid is voor de meeste mensen tot op de dag van vandaag doodeng. 

Sceptici 

Een wereld die je niet met je zintuigen kunt zien, horen en voelen. Een wereld die je niet kunt controleren. Zo’n wereld vertrouwen, vraagt overgave en nederigheid. Daarbij komt dat heel veel mensen met trauma uit vorige levens rondlopen uit tijden dat ze zélf werden verbrand, of op andere wijze gemarteld en gedood vanwege hun eigen spirituele gaven en inzichten. Na zoveel pijn besloot hun ziel: dit ga ik niet nog een keer voelen. Daarom bevinden ze zich in dit leven aan de ‘andere kant’; die van de sceptici. Daarmee sluiten ze de poort naar de spirituele wereld in zichzelf. Jij en ik weten dat scepsis en wantrouwen de bovenste twee fysieke chakra’s blokkeren. Je derde oog en je kruin sluiten zich door dit soort energieën. En dat brengt de scepticus nog meer in het hoofd. Zijn er genoeg gelijkgestemden die ook angst hebben voor de spirituele wereld en in hun hoofd verblijven, dan ontstaat er al snel een beweging. Als die beweging dan ook nog aansluit bij de religie van deze tijd – de wetenschap – dan wordt het nog lastiger voor deze mensen om de spirituele werkelijkheid in zichzelf te vinden. 

Kinderschoenen 

Het is echt niet mijn bedoeling nog meer te polariseren in een wij – zij scenario. Ik zie echter een toenemende demoniseringstrend waar bewustzijn op mag komen. En daarbij; de wetenschap is op zichzelf heel waardevol. Heel veel moois in ons moderne leven zou niet kunnen zonder wetenschap. Een tijdje geleden sprak ik Rollin McCrathy. Hij is hoogleraar psychologie en ‘director of research’ bij het HearthMath Institute. McCrathy vertelde me over vergaand onderzoek binnen HeartMath waar op termijn de aura en het chakrasysteem kunnen worden aangetoond. Hij is van mening dat de wetenschap nog niet klaar is voor de (spirituele) werkelijkheid. De apparatuur is nog niet fijngevoelig genoeg en er is nog niet voldoende begrip voor het niet-empirische. En ik geloof dat hij gelijk heeft. Denk maar eens aan het gelimiteerde gebied dat de wetenschap in feite bestrijkt: minder dan 5% van het menselijk DNA is wetenschappelijk inzichtelijk gemaakt. Nog maar een paar procent van de werking van de hersenen kan worden verklaard. Nog maar 3% van het universum en al haar melkwegstelsels kan worden beschreven. De moderne wetenschap is geweldig, maar staat nog in haar kinderschoenen. 

Stel je voor… 

Maar laten we eerlijk zijn; de moderne wetenschap heeft, ondanks haar zegeningen, óók de arrogantie om visionairs en zieners die buiten de gebaande paden gaan te demoniseren. En dat demoniseren gebeurt omdat er geen inhoudelijke argumenten zijn. Stel je eens voor dat de gevestigde archeologische gemeenschap haar best zou doen om de theorieën van Von Däniken te onderzoeken? Stel je voor dat uitspraken van spirituele auteurs onderzocht zouden worden in plaats van in een rechtse hoek gezet (waar ze niet thuishoren)? Wat zou er gebeuren als wetenschappers en sceptici van hun elitaire paddenstoelen af zouden stappen om zich kwetsbaar op te stellen? Open, nieuwsgierig en geïnteresseerd, zoals wetenschap bedoeld is? Als ze zich zouden openen voor de spirituele werkelijkheid die zoveel mensen bezighoudt? Von Däniken verkocht 60 miljoen exemplaren van zijn boek Waren de Goden astronauten? En als je je verdiept in zijn gedachtengoed gaat er een wereld voor je open. De hetze die gecreëerd wordt rondom de spirituele werkelijkheid en de wetenschap doet denken aan de wrijving tussen Galileo Galilei en de kerk toen eerstgenoemde de theorieën van Copernicus bevestigde en stelde dat de zon en niet de aarde het centrum van ons sterrenstelsel is. Uiteindelijk bleek Galileo gelijk te hebben. Net zoals uiteindelijk zal blijken dat de goden kosmonauten waren, dat de mens een ziel heeft, dat we multidimensionale wezens zijn met vele levens in verleden, heden en toekomst. En bovenal dat de spirituele werkelijkheid nog niet de uiteindelijke werkelijkheid is. We hebben nog een lange weg te gaan, maar we komen er wel.

Read More

Wat als het oorlog was… en niemand ging? 

Paravisie Column Mei 2022

Oorlog is al zo oud als de mensheid. Archeologische vondsten wijzen op groepsgevechten tussen prehistorische stammen. Robert Bridgeman vraagt zich af wat er toch aan de hand is met die jonge mannen die steeds maar weer dat slagveld oprennen? Als zij gewoon eens niet zouden gaan, dan werd er geen strijd geleverd! Wat dwingt hen? De plicht? De eer? Of nog iets heel anders? Robert: “Liefde zou geen oorlog voeren.” 

‘Als we oorlog willen stoppen en vrede op aarde willen bereiken, dan is het essentieel dat we het oorlogskarma van de mensheid helen’ 

De Homo Sapiens won de oorlog van de Neanderthalers en de Romeinen voerden oorlog met de onderling oorlogvoerende Keltische stammen (als we Caesar mogen geloven). Na de Romeinen volgden de oorlogen in de Middeleeuwen en daarna de kolonisatieoorlogen. In de laatste eeuw hebben we de Eerste Wereldoorlog, de Tweede Wereldoorlog, de Koude Oorlog, de Vietnamoorlog, de Korea-oorlog, de oorlog met Indonesië̈ (abusieve- lijk politionele acties genoemd), de Joegoslavische oorlog en allerlei burgeroorlogen en andere conflicten gekend in Syrië̈, Israël, Palestina, Jemen, China, Tibet, Myanmar en veel en veel meer landen. Met als nieuwkomer een herhaling van de Koude Oorlog tussen Rusland en de NAVO, uitgevochten in Oekraïne. 

Daar gingen ze… 

Als kind verbaasde ik me al over het fenomeen oorlog.
Hoe kan het toch dat we met alles wat we nu weten nog oorlog voeren? En wie voeren er eigenlijk oorlog? Zijn dat de soldaten? Als we zanger Bob Dylan mogen geloven wel. Hij zingt over de Universal Soldier die de schuld heeft aan alle conflicten. Tja… als hij zou verzuimen naar het slagveld te gaan, dan zou er geen oorlog gevoerd kunnen worden. Als we kijken naar alle oorlogen, dan zijn het altijd machthebbers die niet anders zeggen te kunnen dan tot oorlog over te gaan. De Duitse Keizer moest de oorlog in toen Franz Ferdinand in 1914 in Sarajevo doodgeschoten werd door een geheime nationalistische Servische groep. Oostenrijk-Hongarije verklaarde de oorlog aan Servië̈ en hop! Daar gingen de jonge mannen het slagveld op. In de Tweede Wereldoorlog was het Hitler die lebensraum zocht en hop! Daar gingen de jonge mannen het slagveld op. In de Vietnamoorlog waren Noord- en Zuid-Vietnam het niet eens met elkaar. Rusland en China steunden het noorden, Amerika en de NAVO steunden het zuiden en hop! Daar gingen de jonge mannen het slagveld op. Wat is er toch aan de hand met die jonge mannen die steeds maar weer dat slagveld oprennen? Is het omdat het voor mannen zo fijn en heroïsch is om samen te vechten? Broederschap, glorie en zelfopoffering? Is het om gewoon even niet meer thuis te hoeven zijn bij moeder de vrouw? Net zoiets als gaan vissen, maar dan langer? Het avontuur dat lonkt? Buit en eer? Het goede dienen? Het slechte verslaan? Zoals Joris de Draak versloeg? Wellicht is het een beetje van allemaal. Maar het belangrijkste is volgens mij het KARMA van deze jonge mannen (en tegenwoordig steeds vaker ook jonge vrouwen). 

Atlantis 

In de afgelopen dertien jaar heb ik met verschillende militairen mogen werken met behulp van regressietherapie. Een Amerikaanse oorlogsveteraan die in Vietnam had gediend, een sluipschutter, een sergeant-majoor, en verschillende Afghanistan- en Bosnië̈-veteranen. En weet je wat steeds weer opvalt? De roeping die ze hadden om het leger in te gaan was niet uniek voor dit leven. Zo had de Vietnam-veteraan al in Normandië̈ gediend op D-Day, had de sluipschutter al eerder gevochten en hadden verreweg de meeste andere veteranen ook al karmische herinneringen aan strijd. Vaak meerdere levens achter elkaar. Het hele spelletje van politici die oproepen tot oorlog, generaals die daar gehoor aan geven en soldaten die vervolgens naar het slagveld rennen herhaalt zich keer op keer weer. Al sinds Atlantis wordt hetzelfde karmische spel gespeeld met ongeveer dezelfde zielen in de hoofdrol. Veel van de jonge mannen die in de Eerste Wereldoorlog sneuvelden, kwamen gewoon terug in de Tweede Wereldoorlog om het rondje nog een keer te doen. En velen gingen vervolgens door naar Vietnam, Korea en al die andere plekken waar oorlog gevoerd werd de afgelopen eeuw. Als we oorlog willen stoppen en vrede op aarde willen bereiken, dan is het essentieel dat we het oorlogskarma van de mensheid helen. En dat begint met de individuele soldaat en officier. Het mooist zou het zijn als we het karma van politici en wereldleiders ook zouden kunnen aanpakken. 

Healing circles 

Als we iets weten in deze tijd van toenemend bewustzijn, dan is het dat je het karma van je ziel niet keer op keer hoeft te beleven om het te kunnen transformeren en te integreren. Er zijn talloze methodes beschikbaar waarmee je karma kunt omzetten, kunt transmuteren van angst naar liefde. Want eerlijk is eerlijk. Oorlogskarma = angstkarma. Liefde zou geen oorlog voeren. Dus wat nu als we alle militairen in de wereld van alle rangen en alle politici en wereldleiders die deze mensen gebruiken voor hun eigen agenda’s, zouden verplichten aan hun karma te werken? Niet op het slagveld of vanuit hun kantoren, paleizen en vergaderruimten, maar in healing circles, waarbij ze onder begeleiding van een deskundig therapeut aan zichzelf zouden mogen werken. Waarin de militairen al die levens mogen doorwerken waarin ze van huis moesten en alles achterlieten, waarin ze hun kameraden zagen sterven, waarin ze foute en fatale beslissingen maakten, waarin ze anderen vermoordden, waarin ze zelf aan flarden geschoten werden. En de politici en leiders zouden aan hun machtswellust kunnen werken, hun sluwe spelletjes kunnen onderdompelen in liefde, hun elitaire gedrag kunnen loslaten… 

Zou het? 

In wat voor wereld zouden we terechtkomen zonder het oorlogskarma van al deze zielen, van opdrachtgever tot uitvoerder. Zou er dan nog oorlog zijn? Of onderdrukking? Bombardementen? Burgerslachtoffers? Of zou het groter zijn dan dat? Zou er iets in het collectief menselijk karma zijn wat ook aangepakt dient te worden? Zit de oorlog in alle mensen? Ook in jou en mij? En zouden we eigenlijk allemaal in healing cirlcles aan onszelf mogen gaan werken? Zou dan de oorlog uit het collectief menselijk DNA getransformeerd kunnen worden? En kunnen we dan allemaal stoppen met oorlogje spelen? En met anderen oorlogje laten spelen? Zonder dat we blind achter propagandamachines aanrennen? Zonder dat we wéér de goeden zijn en zij wéér de slechten? Zonder dat we stilzwijgend instemmen met de bombardementen? Wat nu als het oorlog zou zijn en niemand ging, vroeg John Lennon zich af. Wat nu als het oorlog zou zijn en niet alleen de soldaten en hun officiers, maar ook de propagandamakers en de ondersteunende massa’s zouden thuisblijven… Zouden we dan écht een einde kunnen maken aan de oorlog en de vrede op aarde kunnen bewerkstelligen? 

Read More

Het werkelijke wonder 

Paravisie Column April 2022

‘Als je het wonder van het bestaan an sich niet ziet, dan zal geen wonder groot genoeg voor je zijn’ 

De onlangs overleden Vietnamese Zen Meester Thich Nath Hahn was er duidelijk over: “Het werkelijke wonder is niet te lopen op water, of in de lucht. Het werkelijke wonder is eenvoudigweg lopen op aarde.” En daar heeft hij een punt. We nemen het leven vaak als zo vanzelfsprekend, dat we het wonder dat het eigenlijk is niet meer zien. Er zijn tenslotte bijna acht miljard mensen op aarde, dus wat is er nou zo bijzonder aan het menselijk bestaan? Nou… 

We kunnen het onszelf niet kwalijk nemen. We hebben immers geen enkel officieel referentiepunt, anders dan deze planeet met de mensen die erop leven. Stel dat we zeker zouden weten dat er vele triljoenen mensachtige wezens in het universum woonden, dan zou het al veel meer bijzonder zijn om mens te zijn. Laten we dat voor dit artikel als uitgangspunt nemen. Dat er onvoorstelbaar veel wezens op planeten in de ruimte om ons heen wonen. En laten we daaraan toevoegen dat er enorme aantallen zielen in de rij staan om te incarneren als mens. Dan zou het al een stuk unieker zijn de menselijke ervaring te mogen hebben. 

Verwachting versus verwondering 

Jij kent vast mensen die niet gelukkig zijn. Het leven is moeilijk, lastig en ingewikkeld voor ze. Het zit ze vaak tegen, vinden ze, en bijna niets in het leven voldoet aan hun verwachtingen. Terwijl ze best een vol leven hebben. Met een leuke baan, of prima bedrijf. Met een gezin, partner, of happy single. Met hobby’s en vermaak. Maar toch kunnen ze er niet van genieten. Er zit een soort gat diep vanbinnen dat ze niet opgevuld lijken te krijgen. Ze zijn teleurgesteld in zichzelf, in de mensen om hen heen, maar vooral teleurgesteld in het leven. Logisch, hoor ik je denken, verwachtingen leiden tot teleurstellingen, dit is een ongeschreven universele wet. En daar heb je gelijk in. Verwachting is het tegenovergestelde van verwondering. En als je je niet kunt verwonderen over het leven, dan kan het enorm tegenvallen allemaal. Eigenlijk is het best een beetje arrogant om vanuit aannames en verwachtingen in het leven te staan. Je vindt dat een bestaan aan bepaal- de voorwaarden moet voldoen en wanneer dat niet zo is, brengt dat twijfel, ongeluksgevoelens en teleurstelling. En natuurlijk kan niemand daar in eerste instantie wat aan doen. We hebben van onze ouders, van leraren op school, uit geschiedenisboeken, van Hollywoodfilms en uit boeken en media geleerd hoe het leven zou moeten zijn. We willen dat ons leven aan dat plaatje voldoet. We willen inherent succesvol zijn. Falen in het leven is een verschrikkelijke straf waar niemand aan wil denken. Maar wat als je het plaatje van hoe je leven zou moeten zijn eens laat varen en je leven neemt zoals het is? Vanuit dank- baarheid en verwondering? Wat zou er dan gebeuren? 

Stel dat… 

Als je de magie van een eitje en een zaadje die gezamenlijk tot een lichaam leiden niet ziet, dan is het inderdaad maar een lichaam, waar er zovelen van zijn. Dat lichaam is dan ook nog eens niet zoals je zou willen dat het zou zijn. In reclamespotjes, magazines en films zien lichamen er tenslotte heel anders uit dan dat van jou! Als je de magie van twee mensen die van elkaar houden niet ziet, dan is een relatie nooit goed genoeg en valt het altijd tegen. Als je de magie van het lopen op aarde niet ziet, dan kan het leven een uitzichtloze sleur worden. Je maatschappelijke succes, wat je ook doet, maakt daar geen verschil in. Succes zonder voldoening is een leeg vat. En voldoening is een gevolg van verwondering. Stel nu eens dat je je over alles zou verwonderen? Dat je je verwondert over je lichaam. Dat je je verwondert over je ouders die je hebben binnen- gelaten op aarde. Dat je je verwondert over je gedachten en emoties, dat je je verwondert over je vriendschappen, over je baan, over de planeet en het leven op aarde. 

Dan openbaart er zich een energie die we dankbaarheid noemen. Stel dat je dankbaarheid zou voelen voor alle aspecten van je leven? Dankbaar voor de plezierige en
de onplezierige zaken, dankbaar voor de heilzame en de niet-heilzame delen, dankbaar voor het genot en de pijn die nu eenmaal bij een mensenleven horen? Een dankbaar mens kan zich verwonderen over de magie van het leven. Want dat is toch wat het is? Pure magie? Ik geloof er zelf in dat er vele miljarden zielen staan te popelen om een rondje mee te mogen draaien als mens. De ervaring hier op aarde is zo uniek en zo speciaal. Er zijn boze tongen die beweren dat we met zoveel mensen op aarde zijn, omdat we gevangengehouden worden met zoveel zielen tegelijk. Ik geloof dat niet en bekijk het liever positief. Er zijn zoveel zielen op aarde, omdat we in een eindtijd van een periode leven. Een overgang naar een nieuw collectief menselijk bewustzijn op aarde. We zijn bewust en onbewust bezig van een ego-bewustzijn, naar een harts-bewustzijn te bewegen. En dat doen we niet buiten onszelf, we gaan fysiek nergens naartoe. Dat doen we binnenin onszelf. 

Onthechting 

Maar goed, ga het voorgaande maar eens vertellen aan iemand die teleurgesteld is in het leven. Iemand die de magie van deze tijd niet begrijpt. Iemand die in angst leeft door de coronamaatregelen-crisis en een derde we- reldoorlog vreest door de gebeurtenissen in de Oekraïne. Aan iemand die een lichaam hebben als vanzelfsprekend ervaart. Dat lichaam moet het gewoon doen en als het niet werkt, ga je naar de dokter. Iemand die verwacht dat het leven als vanzelf moet lukken. Iemand die succes ziet als slagen in een baan of bedrijf. Begrijp me niet verkeerd, ik heb geen oordeel over mensen die zo in het leven staan. Er was tenslotte een tijd dat ik zelf zo in het leven stond. Ik had alles wat mijn hartje begeerde, maar was vanbinnen diepongelukkig. En ik begreep het niet. Alle voorwaarden voor geluk had ik gecreëerd, dacht ik. Een goedlopend bedrijf, een mooie vrouw, veel vrienden, een gaaf huis, een snelle wagen. Waarom bleef ik me dan zo rot voelen? Wat ik ook kocht, of deed, het mocht niet baten. Tot het moment kwam dat me alles afgenomen werd. Mijn vrouw wilde scheiden, ik werd uit mijn bedrijf gezet en moest het huis verkopen. Toen ik niets meer had, begon ik de waarde van alles in te zien. En dat is nu precies waar het om gaat. Als je niets hebt en nergens aan gehecht bent, dan ga je ervaren wat het is om een vol leven te leiden. Dan ga je inzien wat een wonder dat hele bestaan eigenlijk is. Dan ga je beseffen dat je bezit eigenlijk jóu bezit. Dan ga je begrijpen waarom de natives in Amerika dit leven een earthwalk noemen. Een wandeling over de aarde. Een tijdelijkheid van geboorte naar dood. Dan ga je de schoonheid van de schepping zien. Het wonder van de mensheid. Dan ga je de kleine dingen in het leven waarderen: de geur van een bloem, het rennen van een kind. Dan ontdek je de synchroniciteit van het bestaan. Hoe alles een divine timing heeft. Hoe alles komt en gaat in het leven. Hoe alles rijst en daalt. Je gaat de kwetsbaarheid zien van je lichaam. De vluchtigheid van je werk en je bezit. De delicate natuur van je relaties met andere mensen. Dan neem je niets meer voor vanzelfsprekend. Dan is alles een wonder. Het hele leven met alles erop en eraan wordt dat een magisch avontuur. Dan kun je je weer verwonderen als een kind. Over het opkomen van de zon en het begin van weer een nieuwe dag. Over een vriend die zomaar belt. Over een nieuw plan dat zich in je bewustzijn ontvouwt. 

Cirkel 

Dat is volgens mij het werkelijke wonder van het leven. Natuurlijk is het mooi als je wonderen kunt verrichten. Veel ParaVisie-lezers zijn helderziend, hebben genezen- de krachten, kunnen in de toekomst kijken of op andere manieren wonderen doen geschieden. Prachtig natuurlijk, maar als je het wonder van het bestaan an sich niet ziet, dan zal geen wonder groot genoeg voor je zijn. Dan zal geen bezit je voldoening geven. Dan zul je altijd blijven zoeken, blijven jagen, blijven verwachten. En verwachtingen leiden tot teleurstellingen, zo zagen we al. Geluk is een keuze in het leven. En geluk begint met verwondering. Verwondering leidt tot dankbaarheid en dankbaarheid gaat over in nederigheid. Je gaat je beseffen dat je een geluksvogel bent die een prachtige ervaring op aarde mag beleven. Nederigheid gaat over in het herkennen van de synchroniciteit in je bestaan. Synchroniciteit maakt dat je altijd de juiste mensen en ervaringen op je pad krijgt. Bewustwording daarvan leidt weer tot vertrouwen in het bestaan. Vertrouwen leidt tot veiligheid en zekerheid-in-jezelf en dat leidt weer tot acceptatie van wie je bent en wat je hebt en ervaart. Acceptatie leidt tot transformatie. Het leven ontvouwt zich op een magische manier voor je, precies zoals bij je past, precies zoals je voldoening geeft. En werkelijke acceptatie en voldoening leiden tot geluk. Zo is de cirkel weer rond. Een cirkel die begint bij dankbaarheid en verwondering. Dus als je morgen wakker wordt, dank dan degene naast wie je ontwaakt dat hij of zij er is. Dank je lichaam dat het er altijd voor je is. Dank de zon dat ze schijnt en het leven mogelijk maakt. Dank je werk, zelfs als je het niet leuk vindt. Verwonder je over de mensen om je heen. Verwon- der je over alle elementen van jouw leven. Dank je ziel voor deze incarnatie, dank je gidsen voor hun begeleiding en dank de Bron voor het bestaan. Hoe bijzonder is het dat je, in een universum met honderd miljard bewoonbare planeten waarop triljoenen wezens wonen, nu precies op aarde mag wandelen? Dat je in een incarnatie-systeem van honderden miljarden zielen bij die acht miljard zielen hoort die in deze overgangstijd eersterangs zitten? 

Ik eindig dit artikel zoals ik begon met deze quote van Thich Nath Hahn, dat de kern raakt van het hierboven beschrevene: “Het werkelijke wonder is niet te lopen op water, of in de lucht. Het werkelijke wonder is eenvoudigweg lopen op aarde.” • 

Read More